จริงๆแล้ววันนี้ต้องมีเรียน

แต่เนื่องจากอาจารย์ต้องไปส่งภรรยาที่สนามบิน

เลยได้อานิสงค์ไปตามๆกัน..ได้หยุดไป

วันนี้อากาศมันเอื้อ

ให้คิดถึงเรื่องเก่าสมัยมัธยม

 ..คิดถึงเรื่องทุกอย่าง..

 เรื่องเพื่อนที่รักกันฉิบหาย

 พร้อมวีรกรรมที่ต้องเข้าปกครองกันบ่อยๆ

 เรื่องความรักในวัยเด็ก

 เวลาผ่านไปทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด

แม้แต่คนที่เคยรู้จัก..ก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน

แต่เพื่อนในกลุ่มเท่านั้น

ที่ดูยังไงแมร่งก็เหมือนเดิม

 วันนี้ได้รับข่าวดีจากเพื่อนรักในกลุ่ม

 แต่อาจจะเป็นข่าวร้ายสำหรับกูนะ

 ได้ยินก็น้ำตาคลอเป็นครั้งที่2

หลังจากงานหมั้นไอหลิน

 ของไอหลินยังทำใจได้แค่หมั้น

 แต่ไอมิ้ลทั้งหมั้นและแต่งในวันเดียวกัน

รักกูมากอ่าดิเมิงถึงแต่งในวันเกิดกู 9พ.ย.

 เป็นห่วงและหวงเพื่อน

 ยังคบกันไม่นานเลยทำไมรีบแต่ง

 อยากให้มันคิดดีๆ

แต่เมื่อมันตัดสินใจแล้ว

คนนอกอย่างเราก็ไม่ควรจะยุ่ง

ณ.ปัจจุบันเรียนโท

แต่กลับไปคิดถึงสมัยเรียนมัธยม

ทำไมอดีตช่างมีความสุขจัง

 บางทีในบางเรื่อง

ก็อยากให้เวลาเดินช้าๆ

เพื่อยังอยากให้ทุกอย่างมันคงเดิม

 แต่บางเรื่องที่ไม่ควรจะจดจำ

ก็น่าจะเดินๆให้มันไวๆหน่อย

เศร้า..แต่ก็น่ายินดี

กูรัก อ.ส. (สตรีวัดอัปสรสวรรค์)

ที่ทำให้กูเป็นกูได้ทุกวันนี้

ขอบคุณที่สร้างทุกอย่างมา

ให้มาเจอในที่ อ.ส ที่เดียวแห่งนี้

จะสอบปลายและ จะตั้งใจสุดๆ คนอย่างกูใครว่า กูทำไม่ได้ คิดผิด